Post più popolari

lunedì 28 marzo 2016

Con una rosa

Vinicio Capossela


Con una rosa hai detto
vienimi a cercare
tutta la sera io resterò da sola
ed io per te
muoio per te
con una rosa sono venuto a te

Bianca come le nuvole di lontano
come la notte amara passata invano
come la schiuma che sopra il mare spuma
bianca non è la rosa che porto a te

Gialla come la febbre che mi consuma
come il liquore che strega le parole
come il veleno che stilla dal tuo seno
gialla non è la rosa che porto a te

Sospirano le rose nell'aria spirano
petalo a petalo mostrano il color
ma il fiore che da solo cresce nel rovo
bianco non è il dolore
rosso non è l'amore
il fiore solo è il dono che porto a te

Rosa come un romanzo di poca cosa
come la resa che affiora sopra al viso
come l'attesa che sulle labbra pesa
rosa non è la rosa che porto a te
Come la porpora che infiamma il mattino
come la lama che scalda il tuo cuscino
come la spina che al cuore si avvicina
rossa così è la rosa che porto a te

Lacrime di cristallo l'hanno bagnata
lacrime e vino versate nel cammino
goccia su goccia, perdute nella pioggia
goccia su goccia le hanno asciugato il cuor
portami allora portami il più bel fiore
quello che duri più dell'amor per sé
il fiore che da solo non specchia il rovo
perfetto dal dolore
perfetto dal suo cuore
perfetto dal dono che fa di sé

Com uma rosa disse vá e procure
toda a noite eu vou ficar sozinha
e eu para você que morrer para você
com uma rosa que eu vim para você

Branca como as nuvens embora
como a noite passada em vão
como a espuma sobre a espuma do mar
branca não é a rosa que eu trago para você

Amarela como febre que consome-me
como o licor que encanta as palavras
como veneno pinga de seu peito
amarela não é a rosa que eu trago para você

As rosas  suspirando pétala por pétala
de sopro de ar mostram o seu cor
mas a flor que só cresce no amora
branca não é dor
vermelho não é amor
a flor é apenas o presente que trago a você

Rosa como um romance coisa pequena
como o rendimento que se eleva acima da face
como a espera que pesa nos lábios
rosa não é a rosa que eu trago pra você

Como o carmesim piscando na parte da manhã
Como a lâmina que aquece seu travesseiro
como o plugue que vem perto do coração
rosa nao é a rosa que eu trago pra você

Lágrimas de cristal têm molhada
lágrimas e vinho derramadas no caminho
gota a gota perdide na chuva
gota a gota tem secado o coraçao.

Trazer-me trazer-me a mais bela flor
aquele que durar mais do amor de si
a flor que por si só não é refletida amora
perfeito da sua dor
perfeito do seu coração
perfeito o dono que de si faz




Manuela Doris interpreta in una versione per voce , chitarra, armonica







sabato 19 marzo 2016

pietrArsa/Maglionico - Stamme cchiù vicina




Stamme cchiù’ vicina

Versi e musica di Mimmo Maglionico

Sarranno ’e tarle ca stanno rint ‘e penziere
sarrà ca ’o munno è assaie peggio r’aiere
sarrà ca ’a vita e vvote abboffa ’a panza
ê vvote sulo rà ’o muorzo r’â crianza.


Ma i’ quanno veco a te….
e ’ncielo pare stutano li stelle
ma i’ quanno veco a te….
e i’ penzo ’ncapa a me e che furtuna
e i’ penzo ’ncapa a me e che furtuna


I’ stesse ‘nzieme a te sera e matina
facesse un’arte pe te sta vicino
e quanno â sera ’a festa r’’e galline
rint’ â vutata stamme cchiù vicina


Balla, balla, nun te fermà
ca ’sta vita nun sta aspettà
a ttiempo ’e tammurriata
stu  core ch’è nnammurato

Care a Berlino s’aiza ’n-Palestina
chi era ’ncùnia, mo fa carneficina.
Sarrà c’’a  faccia ’e pesta ’e cierta gente
Nun è na maschera, ma è chello ca sta rinto.


Ma i’ quanno veco a te angelo bello
e ’ncielo pare stutano li stelle
ma i’ quanno veco a te sott’’a sta luna
e i’ penzo ’ncapo a me, e che furtuna
e i’ penzo ’ncapo a me, e che furtuna.

Bella figliola ca te chiamme Rosa
Che bellu nomme mammeta t’ha miso,
I’ stesse nzieme a te sera e matina
rint’ â vutata stamme cchiù vicina

Balla balla, nun te fermà
ca sta vita nun sta a guardà
a chi porta speranza
ra ’o muorzo r’’a crianza.

Balla balla nun te fermà
ca sta vita nun sta aspettà,
a ttiempo ê tammurriata
stu core ch’è nnammurato.



Talvez são vermes que ficam no cérebro
Talvez é o mundo pior do que ontem
A vida às vezes enche a barriga
Às vezes só dá uma pequena mordida

Quando eu vejo você
No céu parecem brilhar as estrelas
Quando eu vejo você sob esta lua
Encontro boa sorte dentro de mim
Encontro boa sorte dentro de mim

Ficaria com você  a noite e de manhã
Louco para estar perto de você
E quando a noite é festa das galinhas
Você virando fica mais pertinho

Dança, dança, não deve parar
Que esta vida não vai esperar
Ao tempo deste pandeiro
Coração namoradeiro

Cai em Berlim, levanta na Palestina
Quem era bigorna agora faz massacres
Será que a cara de peste desta gente
Não é uma mascara, mas o que fica dentro.

Quando eu vejo você anjo bonito
No céu parecem brilhar as estrelas
Quando eu vejo você sob esta lua
Encontro boa sorte dentro de mim
Encontro boa sorte dentro de mim

Linda menina o seu nome é Rosa
Lindo nome que sua mãe te deu
Ficaria com você  a noite e de manhã
Você virando fica mais pertinho

Dança, dança, não deve parar
Que a vida não está a olhar…
Pra quem vive na esperança
So dà uma pequena mordida
Dança, dança, não deve parar
Que esta vida não vai esperar
Ao tempo deste pandeiro
Coração namoradeiro










venerdì 18 marzo 2016

Samba e amor

Francisco Buarque de Hollanda

Eu faço samba e amor até mais tarde
E tenho muito sono de manhã
Escuto a correria da cidade, que arde
E apressa o dia de amanhã

De madrugada a gente ainda se ama
E a fábrica começa a buzinar
O trânsito contorna a nossa cama, reclama
Do nosso eterno espreguiçar

No colo da bem-vinda companheira
No corpo do bendito violão
Eu faço samba e amor a noite inteira
Não tenho a quem prestar satisfação

Eu faço samba e amor até mais tarde
E tenho muito mais o que fazer
Escuto a correria da cidade, que alarde
Será que é tão difícil amanhecer

Não sei se preguiçoso ou se covarde
Debaixo do meu cobertor de lá
Eu faço samba e amor até mais tarde
E tenho muito sono de manhã


(Non traducibile. Per rispetto)


giovedì 17 marzo 2016

Lascia pazzià

Annarè

Lascia pazzià
pecchè 'e criature song 'e Dio
finchè 'a vita 'nce abbasta
e nun resta cchiù masto
a dì ca è sempe overo
Annarè Annarè
'sta freva addà passà
pe' chi ha cagnato sempe ‘o  lietto
pe' chi nun trova pace
e s'accuntenta 'e luce
capille janche e sere
Annarè Annarè
Tre juorne che cammino
e nun me faje parlà
e intanto mine 'ncuorpo
pecchè nun se po' fà
e curre curre forte
pe' nun te fà piglià
e a nuje ce resta 'o tuorto
'e chesta libbertà
paura 'e se tuccà
pe' nun sentì 'a stessa voce
'a notte è di chi aspetta
'e chi te tocca 'o pietto
e s'annasconne 'o bbene
Annarè Annarè.


Deixe-a brincar
Pois as crianças sao de Deus
Contanto que a vida só
E nao fica mais mestre
Sempre verdadeiro
Annarè Annarè
Essa febre tem que ir
pra que sempre muda a cama
pra que nao encontra a paz
satisfeito com a luz
cabelo branco..noites
Annarè Annarè
Tres dias que caminho
Nao deixe-me falar
Amaro mastigando
Para o que nao pode fazer
E corre corre forte
e nao deixe te pegar
nos resta o errado
para esta liberdade
Ter medo outro tocando
Pra nao ouvir a mesma voz
Madrugada è pra que espera
Pra que toca seu peito
Escondendo o bem
Annarè Annarè



domenica 6 marzo 2016

Camera a sud


Camera a sud (Vinicio Capossela)

Rubami l'amore e rubami
il pensiero di dovermi alzare
e ruba anche l'ombra di fico che copre
il cicalar della comare
che vedo bianco di calce e pale
pigramente virare
e ho in bocca rena di sogno
nella rete del sonno meridiano
che come rena
mi fugge di mano

Che sudati è meglio
e il morso è più maturo
e la fame è più fame
e la morte è più morte
sale e perle sulla fronte
languida sete avara
bellezza che succhi la volontà
dal cielo della bocca
bocca bacio di pesca che mangi il silenzio
del mio cuore

Sud
fuga dell'anima tornare a sud
di me
come si torna sempre all'amor
vivere accesi dall'afa di Luglio
appesi al mio viaggiar
camminando non c'è strada per andare
che non sia di camminar

Mescimi il vino più forte più nero
talamo d'affanno
occhio del mistero
olio di giara, grilli, torre saracena
nell'incendio della sera
e uscire di lampare
lentamente nel mare
bussare alle persiane di visioni
e di passi di anziani

Rubami la luna e levagli
la smorfia triste quando è piena
e ruba anche la vergine azzurra
che ci spia vestirci stanchi per uscire
fresca camicia di seta in attesa
croccante e stirata
per lo struscio e un'orzata
nel corso affollato in processione
la banda attacca il suo marciar
così va la vita.


Roube-me  amor e roube-me
o pensamento de ter que se levantar
e também roube a sombra da figueira que peça
o cicalar da fofoca
que vejo branco de cal e pás
ocioçamente turbilhàr
e na boca areia de sonho
na rede do sono meridiano
que como rena
me escapa da mão.

Que è melhor suados
e a mordida é mais madura
e a fome é mais fome
e a morte é mais morte
sal e pérolas sobre a testa
lânguida mesquinha sede
beleza sugando a vontade
do céu da boca
Boca beijo de pesca
que come o silêncio
do meu coração.

Sul
fuga da alma
retorno ao sul
de mim
como você devolve ao amor
viver iluminados pelo calor de julho
pendurados ao meu viajar
andando não há outra rua de ir
que não é de andar.

Derrame-meo o mais forte e negro vinho
tálamo de arfar
olho do mistério
botija de azeite, grilos, torre de Saracen
no fogo da noite
e saída de luzes de pesca
lentamente no mar
batendo nas janelas de visões
e de passos de idosos.

Roube-me a lua e tira-lhe
a cara triste quando è cheia
e também roube a virgem azul
que espia em nós para vestir cansados para sair
camisa fresca de seda em espera
quebradiça e passada
para passeio à noite e uma cachaça
na rua movimentada em procissão
a banda ataca o seu marchar
assim vai a vida.

Il concerto