Latina è la vera America. Latino il sogno dei letterati romani. Latina l'anima dei bambini che al tramonto scendono dal morro. Latina la speranza che dentro di noi ci stia ancora vita.
Meu Refrão - Chico Buarque de Hollanda (Na Itália 1969) Quem canta comigo, canta o meu refrão Meu melhor amigo é meu violão Meu melhor amigo é meu violão Já chorei sentido de desilusão Hoje estou crescido Já não choro não Já brinquei de bola, já soltei balão Mas tive que fugir da escola Pra aprender a lição Quem canta comigo, canta o meu refrão Meu melhor amigo é meu violão Meu melhor amigo é meu violão O refrão que eu faço é pra você saber Que eu não vou dar braço pra ninguém torcer Deixa de feitiço Que eu não mudo não Pois eu sou sem compromisso, sem relógio e sem patrão Quem canta comigo, canta o meu refrão Meu melhor amigo é meu violão Meu melhor amigo é meu violão Nasci sem sorte Moro num barraco Mas meu santo é forte O samba é meu fraco No meu samba eu digo o que é de coração Quem canta comigo, canta o meu refrão Quem canta comigo, canta o meu refrão Meu melhor amigo é meu violão Meu melhor amigo é meu violão Una mia canzone (Buarque - Bardotti) Chi mi vuole bene Canti insieme a me Una mia canzone Che e un po' di me Una mia canzone Che e un po' di me Io piangevo sempre Di disillusione Ora sono grande E non piango mai Io giocavo a palla E con l'aquilone Ma mi tocco scappar da scuola Per capire la lezione Chi mi vuole bene Canti insieme a me Una mia canzone Che e un po' di me Una mia canzone Che e un po' di me Le canzoni che faccio Sono per mostrare Che nessuno a un laccio Mai mi prendera Non potro cambiare Neanche per magia Non ho avuto mai orari Ne padroni in vita mia Chi mi vuole bene Canti insieme a me Una mia canzone Che e un po' di me Una mia canzone Che e un po' di me
La retorica paternalistica e sciovinista di quel periodo non impediva alla RAI di far conoscere alla grande platea televisiva alcui "mostri" della MPB, tra cui il giovane e geniale Chico .
Eu quero me esconder de baixo dessa sua saia pra fugir do mundo Pretendo também me embrenhar no emaranhado desses seus cabelos Preciso transfundir teu sangue pro meu coração que é tão vagabundo Me deixe te trazer num dengo pra num cafuné fazer os meus apelos Me deixe te trazer num dengo pra num cafuné fazer os meus apelos Eu quero ser exorcizado pela água benta desse olhar infindo Que bom é ser fotografado mas pelas retinas desses olhos lindos Me deixe hipnotizado pra acabar de vez com essa disritmia Vem logo vem curar teu negro que chegou de porre lá da boemia Vem logo vem curar, vem curar teu negro que chegou, que chegou de porre lá da boemia Vem logo vem curar teu negro que chegou de porre lá da boemia Vem logo vem curar, vem curar teu negro que chegou, que chegou de porre lá da boemia Eu quero ser exorcizado pela água benta desse olhar infindo Que bom é ser fotografado mas pelas retinas desses olhos lindos Me deixe hipnotizado pra acabar de vez com essa disritmia Vem logo vem curar teu negro que chegou de porre lá da boemia Vem logo vem curar, vem curar teu negro que chegou, que chegou de porre lá da boemia Vem logo vem curar teu negro que chegou de porre lá da bo, lá da boemia Vem logo vem curar, vem curar teu negro que chegou, que chegou de porre lá da bo, lá da boemia Vem vem vem logo vem curar teu negro que chegou, que chegou de porre lá da bo, lá da boemia Vem logo vem curar, vem curar teu negro que chegou, que chegou de porre lá da boemia Me deixe hipnotizado pra acabar de vez com essa disritmia Me deixe hipnotizado pra acabar de vez com essa disritmia Me deixe hipnotizado pra acabar de vez (Martinho Ferreira)
Sono la pecora sono la vacca
che agli animali si vuol giocare
sono la femmina camicia aperta
piccole tette da succhiare
Sotto le ciglia di questi alberi
nel chiaroscuro dove son nato
che l'orizzonte prima del cielo
ero lo sguardo di mia madre
"che Fernandino è come una figlia
mi porta a letto caffè e tapioca
e a ricordargli che è nato maschio
sarà l'istinto sarà la vita"
e io davanti allo specchio grande
mi paro gli occhi con le dita a immaginarmi
tra le gambe una minuscola fica
nel dormiveglia della corriera
lascio l'infanzia contadina
corro all'incanto dei desideri
vado a correggere la fortuna
nella cucina della pensione
mescolo i sogni con gli ormoni
ad albeggiare sarà magia
saranno seni miracolosi
perché Fernanda è proprio una figlia
come una figlia vuol far l'amore
ma Fernandino resiste e vomita
e si contorce dal dolore
e allora il bisturi per seni e fianchi
in una vertigine di anestesia
finché il mio corpo mi rassomigli
sul lungomare di Bahia
sorriso tenero di verdefoglia
dai suoi capelli sfilo le dita
quando le macchine puntano i fari
sul palcoscenico della mia vita
dove tra ingorghi di desideri
alle mie natiche un maschio s'appende
nella mia carne tra le mie labbra
un uomo scivola l'altro si arrende
che Fernandino mi è morto in grembo
Fernanda è una bambola di seta
sono le braci di un'unica stella
che squilla di luce di nome Princesa
a un avvocato di Milano
ora Princesa regala il cuore
e un passeggiare recidivo
nella penombra di un balcone
o matu (la campagna)
o cèu (il cielo)
a senda (il sentiero)
a escola (la scuola)
a igreja (la chiesa)
a desonra (la vergogna)
a saia (la gonna)
o esmalte (lo smalto)
o espelho (lo specchio)
o baton (il rossetto)
o medo (la paura)
a rua (la strada)
a bombadeira (la modellatrice)
a vertigem (la vertigine)
o encanto (l'incantesimo)
a magia (la magia)
os carros (le macchine)
a policia (la polizia)
a canseira (la stanchezza)
o brio (la dignità)
o noivo (il fidanzato)
o capanga (lo sgherro)
o fidalgo (il gransignore)
o porcalhao (lo sporcaccione)
o azar (la sfortuna)
a bebedeira (la sbronza)
as pancadas (le botte)
os carinhos (le carezze)
a falta (il fallimento)
o nojo (lo schifo)
a formusura (la bellezza)
viver (vivere)
Se questa non ha mai sorriso
l'ha fatto apposta perché sa
di meritarsi il paradiso
e l'ora in cui si sfogherà
la vita è fatta di un rosario
che sembra non finire mai
per questo qualche volta è stanca
e piange d'infelicità
che vita!
Dio, quante ave marie
ho già perso il conto
di quanto pregai
se l'altra non ha paradiso
non è molto importante, no
è tutta fatta di sorriso
la professione che lei fa
la vita è come un ballo dove
compagno non si sceglierà
per questo qualche volta è stanca
e piange d'infelicità
che vita!
Dio, quante strade ho battuto
cos'ho guadagnato, che fine farò?
E tutte le mattine all'alba
c'è questa che alla messa va
e quella, triste innamorata
sfinita a casa tornerà
e il caso vuole che le due
che già la sorte separò
s'incontrino per strada, mute
negli occhi lo stesso dolore
che vita!
Dio, com'è lunga la vita
perché tanta vita se poi ci deluderà.
UMAS E OUTRAS (Chico Buarque)
Se uma nunca tem sorriso
É pra melhor se reservar
E diz que espera o paraíso
E a hora de desabafar
A vida é feita de um rosário
Que custa tanto a se acabar
Por isso às vezes ela pára
E senta um pouco pra chorar
Que dia! Nossa, pra que tanta conta
Já perdi a conta de tanto rezar
Se a outra não tem paraíso
Não dá muita importância, não
Pois já forjou o seu sorriso
E fez do mesmo profissão
A vida é sempre aquela dança
Onde não se escolhe o par
Por isso às vezes ela cansa
E senta um pouco pra chorar
Que dia! Puxa, que vida danada
Tem tanta calçada pra se caminhar
Mas toda santa madrugada
Quando uma já sonhou com Deus
E a outra, triste enamorada
Coitada, já deitou com os seus
O acaso faz com que essas duas
Que a sorte sempre separou
Se cruzem pela mesma rua
Olhando-se com a mesma dor
Que dia! Nossa, pra que tanta conta
Já perdi a conta de tanto rezar
Que dia! Puxa, que vida danada
Tem tanta calçada pra se caminhar
Que dia! Cruzes, que vida comprida
Pra que tanta vida pra gente desanimar
Ess verde di bô nome ja nos espera'l tcheu
Num jardim florido, rebera ta corré
Vale de Paúl é prova de fertilidade
Quande nuvem fecunda ta derrá-me sê amor
Agua ta caí esperança ta brotá
Naquês tempo d'otrora quande mundo era mundo
Maça di ouro bô tchom tava dá
Tchuva zanga e quel era de bonança
Hoje transformá num historia sabe d'uvi
Ma nôs vontade e esperança é maior
Quel jardim na nôs sonho ca morrê
Força de perseverança ainda ta cultiva'l
Cabo Verde é verde na nôs coraçon
Nôs terra ta vertejá d´nôs mon cheio d'amor
Sempre nô espera pèss dia grande
Onde cada fidjo ta tem sê parte d'virdim
Nô crê vivê num terra d'amizade
Ta desenvolvê na meio d'felicidade
Num jardim prometido ta flori cheio di paz
Canta la diva a piedi scalzi : Cesaria Evora
Quel verde del tuo nome già ci promette tanto
In un giardino fiorito il fiume sta scorrendo
Vale de Paul è un esempio di fertilità
Mentre una nuvola piena mi sta dando il suo amore
Acqua sta cadendo , speranza sta fiorendo.
In quel tempo antico quando il mondo era mondo
Quella mela d'oro che alle tue chiamate dava
pioggia , rabbia e bontà
oggi si trasforma in una storia solo tramandata
ma la nostra volontà e speranza sono grandi.
Quel giardino del nostro sogno giace qui
La forza della perseveranza ancora vien coltivata
Capo Verde è verde nel nostro cuore
La nostra terra verdeggiante è piena di amore.
Noi aspettiamo sempre quel grande giorno
in cui ogni bambino avrà la sua parte di verde
Noi vogliamo vivere in una terra di amicizia
che si estende nel centro della felicità
Un giardino promesso sta fiorendo pieno di pace
Pedro pedreiro penseiro esperando o trem
Manhã parece, carece de esperar também
Para o bem de quem tem bem de quem não tem vintém
Pedro pedreiro fica assim pensando
Assim pensando o tempo passa e a gente vai ficando prá trás
Esperando, esperando, esperando,
esperando o sol esperando o trem,
esperando aumento desde o ano passado para o mês que vem
Pedro pedreiro penseiro esperando o trem
Manhã parece, carece de esperar também
Para o bem de quem tem bem de quem não tem vintém
Pedro pedreiro espera o carnaval
E a sorte grande do bilhete pela federal todo mês
Esperando, esperando, esperando, esperando o sol
Esperando o trem, esperando aumento para o mês que vem
Esperando a festa, esperando a sorte
E a mulher de Pedro, esperando um filho prá esperar também
Pedro pedreiro penseiro esperando o trem
Manhã parece, carece de esperar também
Para o bem de quem tem bem de quem não tem vintém
Pedro pedreiro tá esperando a morte
Ou esperando o dia de voltar pro Norte
Pedro não sabe mas talvez no fundo espere alguma coisa mais linda que o mundo
Maior do que o mar, mas prá que sonhar se dá o desespero de esperar demais
Pedro pedreiro quer voltar atrás, quer ser pedreiro pobre e nada mais, sem ficar
Esperando, esperando, esperando, esperando o sol
Esperando o trem, esperando aumento para o mês que vem
Esperando um filho prá esperar também
Esperando a festa, esperando a sorte, esperando a morte, esperando o Norte
Esperando o dia de esperar ninguém, esperando enfim, nada mais além
Da esperança aflita, bendita, infinita do apito de um trem
Pedro pedreiro pedreiro esperando
Pedro pedreiro pedreiro esperando
Pedro pedreiro pedreiro esperando o trem
Que já vem...
Que já vem
Que já vem
Que já vem
Que já vem
Que já vem
Traduzione di Jannacci - Calabrese (1968)
Pedro pedreiro è pensoso e aspetta il tram,
domani forse dovrà aspettare ancora
per il bene di chi? Il bene di chi è senza un soldo
Pedro pedreiro resta pensieroso
E pensando il tempo passa
la gente resta indietro ad aspettare
aspettando aspettando aspettando
aspettando il sole, aspettando il tram,
Aspettando l’aumento dell’anno passato
per il mese che viene.
Pedro pedreiro è pensoso e aspetta il tram
domani forse dovrà aspettare ancor
per chi ha fortuna e chi non ha, non ha nemmeno un soldo
Pedro pedreiro aspetta il carnevale
e la fortuna grossa col biglietto della lotteria
Tutti i mesi aspettando aspettando aspettando,
aspettando il sole, aspettando il tram,
aspettando l’aumento per il mese che viene
aspettando la festa e la fortuna
E la moglie di Pedro che aspetta un figlio
che aspettarà anche lui
Pedro pedreiro è pensoso e aspetta il tram
domani forse dovrà aspettare ancor
per chi ha fortuna e chi non ha, non ha nemmeno un soldo
Pedro pedreiro aspetta anche la morte
oppure il giorno di tornare al nord
Pedro non sa, forse forse in fondo
aspetta qualcosa più bella del mondo
più grande del mar.
Ma perché sognar
Con la disperazione di aspettare ancora?
Pedro pedreiro vuol tornare indietro
ed esser solo muratore
senza continuare ad aspettare,
aspettare aspettare aspettare,
aspettare il sole, aspettare il tram
aspettare l’aumento per il mese che viene
aspettare un figlio che aspetterà anche lui
aspettar la festa
aspettar fortuna
aspettar la morte
aspettare il nord
aspettare il giorno
di aspettar più niente,
aspettare il figlio
niente di più lontano
nella speranza afflitta benedetta infinita
del fischio del tram
Pedro pedreiro è pensoso ed aspetta,
Pedro pedreiro è pensoso ed aspetta,
Pedro pedreiro è pensoso ed aspettava il tram
che già vien, che già vien
che già vien, che già vien
che già vien, che già vien
che già vien, che già vien
che già vien, che già vien
Deixe-me ir
Preciso andar
Vou por aí a procurar
Rir pra não chorar
Deixe-me ir
Preciso andar
Vou por aí a procurar
Rir pra não chorar
Quero assistir ao sol nascer
Ver as águas dos rios correr
Ouvir os pássaros cantar
Eu quero nascer
Quero viver
Deixe-me ir
Preciso andar
Vou por aí a procurar
Rir pra não chorar
Se alguém por mim perguntar
Diga que eu só vou voltar
Depois que me encontrar
Quero assistir ao sol nascer
Ver as águas dos rios correr
Ouvir os pássaros cantar
Eu quero nascer
Quero viver
Deixe-me ir
Preciso andar
Vou por aí a procurar
Rir pra não chorar
Deixe-me ir preciso andar
Vou por aí a procurar
Rir pra não chorar
Deixe-me ir preciso andar
Vou por aí a procurar
Rir pra não chorar
Lasciami andare
ho bisogno di camminare
Vado in qualche posto a cercare
di ridere per non piangere.
Lasciami andare
ho bisogno di camminare.
Vado in qualche posto a cercare
di ridere per non piangere
Voglio vedere il sole sorgere
vedere le acque dei fiumi scorrere.
Ascoltare i passeri cantare
E voglio nascere
voglio vivere.
Vado in un posto a cercare
di ridere per non piangere.
Se qualcuno verrà a chiedere di me
digli che io tornerò solo
dopo che mi sarò incontrato.
Via da quei luoghi comuni verso luoghi eccezionali
pronti a salpare
Non c’è niente di scontato tutto è ancora da scontare
pronti a salpare
Contro il rischio di condanne condannati a rischiare
pronti a salpare
Senza falsi documenti come autentici emigranti
pronti a salpare... pronti a salpare
Niente rotte regolari solo porti alternativi
pronti a salpare
Niente orari per gli arrivi niente luci niente fari
pronti a salpare...
Non appena si alza il vento prima che si alzi il mare
pronti a salpare
Verso terre sempre verdi prima che sia troppo tardi
pronti a salpare... pronti a salpare.
Raffaele predicava in tempi non sospetti
che il rock è un sentimento che appartiene a tutti
e appartiene certamente a chi sa navigare in alto mare
Mare bianco dei crociati mare nero dei pirati
pronti a salpare
Senza tanti complimenti pagamento in contanti
pronti a salpare
Senza farsi troppi conti sulla barca sono in tanti
pronti a salpare
Sulla via della speranza non ci si può disperare
pronti a salpare...
Raffaele lancia ancora le sue onde radio
e inonda di rock il Mediterraneo
e se ne va con chi è destinato a navigare in alto mare
E se i tempi son cambiati resta il mondo da cambiare
pronti a salpare
E anche noi privilegiati del sistema occidentale
pronti a salpare... pronti a salpare.
Longe dos comum lugares para lugares exceptionais
prontos para zarpar
Nada fica de assumido tudo ainda para ser servido
prontos para zarpar
Contra o risco de convicções a risco condenados
prontos para zarpar
E sem falsos documentos
como autenticos migrantes
prontos para zarpar...prontos para zarpar
Nada rotas regulares e sò portos alternativos
prontos para zarpar
Sem calendário para chegadas sem luz e faróis nada
prontos para zarpar
Assim que o vento se levanta antes o mar se levantar
prontos para zarpar
Para terras sempre verdes antes seja demais tarde
prontos para zarpar
Raffaele falava em tempos insuspeitos
que o rock é um sentimento que é de todos
e certo pertence a que navega os mares altos
Mar branco de cruzados preto mar de piratas
prontos para zarpar
O dinheiro sem cerimônia
prontos para zarpar
Sem ficar muitas contas no barco muita gente fica
prontos para zarpar
No caminho da esperança não pode ser desespero
prontos para zarpar
Raffaele lança suas ondas radio
inundando com rock o Mediterrâneo
e vai com o que se destinam a navegar os mares altos
E se os tempos mudar o mundo tem que ser mudado
prontos para zarpar
Tambem nós privilegiados do sistema ocidental
prontos para zarpar... prontos para zarpar
Ieri ho sognato un giardino, nel sogno con me c'era un uomo
lui mi girava le spalle solo perché non vedessi il suo viso.
Ti prego lasciami andare, ti prego chiunque tu sia
com'è che sei così cieco non vedi, c'è il fuoco sulla collina.
E il fuoco proietta le ombre, arrivano fino ai cancelli
l'eco rimanda i rumori non senti, lassù si sta combattendo.
Farò la strada del fiume in un'ora sarò su al passo
gli altri hanno già raggiunto la cima vedremo il fuoco sulla collina.
E forse dopo canteremo a squarciagola canteremo
a sedici anni correre senza fiato è dolce.
Illuso, romantico e fesso - lui mi rispose -
i fuochi di cui stai parlando sono fari puntati sul campo dei trattori che stanno trebbiando.
Ieri ho sognato un giardino, nel sogno con me c'era un uomo
lui mi girava le spalle solo perché non vedessi il suo viso...
Fogo na colina
Ontem eu sonhei de um jardim , no sonho comigo havia um homem
Ele virou as costas para mim só porque eu não podia ver seu rosto.
Por favor, deixe -me ir , por favor, quem quer que seja
como é que você é tão cego não vê , há fogo na colina.
E o fogo lança sombras , chegando os portões
o eco refere-se aos sons que nao ouve , là estao lutando.
Farei da estrada do rio em uma hora eu vou estar no cume
outros já alcançou o topo, vamos ver o fogo na colina.
Talvez mais tarde vamos cantar em voz alta cantar
aos dezesseis anos ficar sem folago é doce.
Iludido , romântico e estúpido - ele me disse -
os fogos você está falando são os holofotes no campo de tractores que estao trilhando.
Ontem eu sonhei de um jardim , no sonho comigo havia um homem
Ele virou as costas para mim só porque eu não podia ver seu rosto ...
O meu coração reclama tanto por você.
E a cada ausência sofre mais por entender
E toda beleza que ainda possa existir
Depende inteiramente de você
Mas a minha vida segue sempre sem ninguém
Um amor sozinho esperando, que não vem
Num dia tão lindo apareceu para me dizer
E eu dependo inteiramente de você
Ah, amor! Por que você não vem?
Tudo que os meus olhos querem sempre lhe dizer.
Amore di illusione.
Il mio cuore si lamenta tanto per te
E ad ogni assenza soffre di più per capire.
E tutta la bellezza che ancora può esistere
dipende interamente da te.
Ma la mia vita continua sempre senza nessuno
aspettando un amore solitario , che non viene.
In una giornata così bella è apparso a parlarmi
e io dipendo interamente da te
Ah, amore! Perchè non vieni?
E' tutto quello che i miei occhi vogliono sempre dirti.
Um amor assim delicado Você pega e despreza Não o devia ter despertad Ajoelha e não reza Dessa coisa que mete medo Pela sua grandeza Não sou o único culpado Disso eu tenho certeza Princesa Surpresa Você me arrasou Serpente Nem sente que me envenenou Senhora e agora Me diga onde vou Senhora serpente princesa Um amor assim violento Quando torna-se mágoa É o avesso de um sentimento Oceano sem água Ondas: desejos de vingança Nessa desnatureza Bateu forte sem esperança Contra tua dureza Princesa Surpresa Você me arrasou Serpente Nem sente que me envenenou Senhora e agora Me diga onde vou Senhora serpente princesa Um amor assim delicado Nenhum homem daria Talvez tenha sido pecado Apostar na alegria Você pensa que eu tenho tudo E vazio me deixa Mas Deus não quer que eu fique mudo E eu te grito esta queixa Princesa Surpresa Você me arrasou Serpente Nem sente que me envenenou Senhora e agora Me diga onde vou Amiga me diga Un amore così delicato ti tieni stretto e disprezzi non avrei dovuto suscitarlo si inginocchia e non prega. Di questa cosa che mette paura per la sua grandezza non sono l'unico colpevole di questo sono certo. Principessa Sorpresa Tu mi hai scosso. Serpente non senti che mi hai avvelenato. Signora e ora dimmi dove sto andando Signora serpente principessa. Un amore così violento quando diventa angoscia è l'opposto di un sentimento Oceano senza acqua Onde desideri di vendetta in questo andare contro natura battevano forte senza speranza contro la tua durezza. Principessa Sorpresa Tu mi hai scosso. Serpente non senti che mi hai avvelenato. Signora e ora dimmi dove sto andando Signora serpente principessa. Un amore così delicato nessun uomo darebbe Forse è stato peccato scommettere sulla gioia tu pensi che io ho tutto e mi consento il vuoto. Ma Dio non vuole che io resti in silenzio e io ti grido questa protesta.
Caetano
Principessa Sorpresa Tu mi hai scosso. Serpente non senti che mi hai avvelenato. Signora e ora dimmi dove sto andando. Amica dimmelo.
Con una rosa hai detto vienimi a cercare tutta la sera io resterò da sola ed io per te muoio per te con una rosa sono venuto a te
Bianca come le nuvole di lontano come la notte amara passata invano come la schiuma che sopra il mare spuma bianca non è la rosa che porto a te
Gialla come la febbre che mi consuma come il liquore che strega le parole come il veleno che stilla dal tuo seno gialla non è la rosa che porto a te
Sospirano le rose nell'aria spirano petalo a petalo mostrano il color ma il fiore che da solo cresce nel rovo bianco non è il dolore rosso non è l'amore il fiore solo è il dono che porto a te
Rosa come un romanzo di poca cosa come la resa che affiora sopra al viso come l'attesa che sulle labbra pesa rosa non è la rosa che porto a te Come la porpora che infiamma il mattino come la lama che scalda il tuo cuscino come la spina che al cuore si avvicina rossa così è la rosa che porto a te
Lacrime di cristallo l'hanno bagnata lacrime e vino versate nel cammino goccia su goccia, perdute nella pioggia goccia su goccia le hanno asciugato il cuor portami allora portami il più bel fiore quello che duri più dell'amor per sé il fiore che da solo non specchia il rovo perfetto dal dolore perfetto dal suo cuore perfetto dal dono che fa di sé
Com uma rosa disse vá e procure toda a noite eu vou ficar sozinha e eu para você que morrer para você com uma rosa que eu vim para você
Branca como as nuvens embora como a noite passada em vão como a espuma sobre a espuma do mar branca não é a rosa que eu trago para você
Amarela como febre que consome-me como o licor que encanta as palavras como veneno pinga de seu peito amarela não é a rosa que eu trago para você
As rosas suspirando pétala por pétala de sopro de ar mostram o seu cor mas a flor que só cresce no amora branca não é dor vermelho não é amor a flor é apenas o presente que trago a você
Rosa como um romance coisa pequena como o rendimento que se eleva acima da face como a espera que pesa nos lábios rosa não é a rosa que eu trago pra você
Como o carmesim piscando na parte da manhã Como a lâmina que aquece seu travesseiro como o plugue que vem perto do coração rosa nao é a rosa que eu trago pra você
Lágrimas de cristal têm molhada lágrimas e vinho derramadas no caminho gota a gota perdide na chuva gota a gota tem secado o coraçao.
Trazer-me trazer-me a mais bela flor aquele que durar mais do amor de si a flor que por si só não é refletida amora perfeito da sua dor perfeito do seu coração perfeito o dono que de si faz
Manuela Doris interpreta in una versione per voce , chitarra, armonica
Sarranno ’e tarle ca stanno rint ‘e penziere
sarrà ca ’o munno è assaie peggio r’aiere
sarrà ca ’a vita e vvote abboffa ’a panza
ê vvote sulo rà ’o muorzo r’â crianza.
Ma i’ quanno veco a te….
e ’ncielo pare stutano li stelle
ma i’ quanno veco a te….
e i’ penzo ’ncapa a me e che furtuna
e i’ penzo ’ncapa a me e che furtuna
I’ stesse ‘nzieme a te sera e matina
facesse un’arte pe te sta vicino
e quanno â sera ’a festa r’’e galline
rint’ â vutata stamme cchiù vicina
Balla, balla, nun te fermà
ca ’sta vita nun sta aspettà
a ttiempo ’e tammurriata
stu core ch’è nnammurato
Care a Berlino s’aiza ’n-Palestina
chi era ’ncùnia, mo fa carneficina.
Sarrà c’’a faccia ’e pesta ’e cierta gente
Nun è na maschera, ma è chello ca sta rinto.
Ma i’ quanno veco a te angelo bello
e ’ncielo pare stutano li stelle
ma i’ quanno veco a te sott’’a sta luna
e i’ penzo ’ncapo a me, e che furtuna
e i’ penzo ’ncapo a me, e che furtuna.
Bella figliola ca te chiamme Rosa
Che bellu nomme mammeta t’ha miso,
I’ stesse nzieme a te sera e matina
rint’ â vutata stamme cchiù vicina
Balla balla, nun te fermà
ca sta vita nun sta a guardà
a chi porta speranza
ra ’o muorzo r’’a crianza.
Balla balla nun te fermà
ca sta vita nun sta aspettà,
a ttiempo ê tammurriata
stu core ch’è nnammurato.
Talvez são vermes que ficam no cérebro
Talvez é o mundo pior do que ontem
A vida às vezes enche a barriga
Às vezes só dá uma pequena mordida
Quando eu vejo você
No céu parecem brilhar as estrelas
Quando eu vejo você sob esta lua
Encontro boa sorte dentro de mim
Encontro boa sorte dentro de mim
Ficaria com você a noite e de manhã
Louco para estar perto de você
E quando a noite é festa das galinhas
Você virando fica mais pertinho
Dança, dança, não deve parar
Que esta vida não vai esperar
Ao tempo deste pandeiro
Coração namoradeiro
Cai em Berlim, levanta na Palestina
Quem era bigorna agora faz massacres
Será que a cara de peste desta gente
Não é uma mascara, mas o que fica dentro.
Quando eu vejo você anjo bonito
No céu parecem brilhar as estrelas
Quando eu vejo você sob esta lua
Encontro boa sorte dentro de mim
Encontro boa sorte dentro de mim
Linda menina o seu nome é Rosa
Lindo nome que sua mãe te deu
Ficaria com você a noite e de manhã
Você virando fica mais pertinho
Dança, dança, não deve parar
Que a vida não está a olhar…
Pra quem vive na esperança
So dà uma pequena mordida
Dança, dança, não deve parar
Que esta vida não vai esperar
Ao tempo deste pandeiro
Coração namoradeiro
Lascia pazzià
pecchè 'e criature song 'e Dio
finchè 'a vita 'nce abbasta
e nun resta cchiù masto
a dì ca è sempe overo
Annarè Annarè
'sta freva addà passà
pe' chi ha cagnato sempe ‘o lietto
pe' chi nun trova pace
e s'accuntenta 'e luce
capille janche e sere
Annarè Annarè
Tre juorne che cammino
e nun me faje parlà
e intanto mine 'ncuorpo
pecchè nun se po' fà
e curre curre forte
pe' nun te fà piglià
e a nuje ce resta 'o tuorto
'e chesta libbertà
paura 'e se tuccà
pe' nun sentì 'a stessa voce
'a notte è di chi aspetta
'e chi te tocca 'o pietto
e s'annasconne 'o bbene
Annarè Annarè.
Deixe-a brincar
Pois as crianças sao de Deus
Contanto que a vida só
E nao fica mais mestre
Sempre verdadeiro
Annarè Annarè
Essa febre tem que ir
pra que sempre muda a cama
pra que nao encontra a paz
satisfeito com a luz
cabelo branco..noites
Annarè Annarè
Tres dias que caminho
Nao deixe-me falar
Amaro mastigando
Para o que nao pode fazer
E corre corre forte
e nao deixe te pegar
nos resta o errado
para esta liberdade
Ter medo outro tocando
Pra nao ouvir a mesma voz
Madrugada è pra que espera
Pra que toca seu peito
Escondendo o bem
Annarè Annarè
Rubami l'amore e rubami
il pensiero di dovermi alzare
e ruba anche l'ombra di fico che copre
il cicalar della comare
che vedo bianco di calce e pale
pigramente virare
e ho in bocca rena di sogno
nella rete del sonno meridiano
che come rena
mi fugge di mano
Che sudati è meglio
e il morso è più maturo
e la fame è più fame
e la morte è più morte
sale e perle sulla fronte
languida sete avara
bellezza che succhi la volontà
dal cielo della bocca
bocca bacio di pesca che mangi il silenzio
del mio cuore
Sud
fuga dell'anima tornare a sud
di me
come si torna sempre all'amor
vivere accesi dall'afa di Luglio
appesi al mio viaggiar
camminando non c'è strada per andare
che non sia di camminar
Mescimi il vino più forte più nero
talamo d'affanno
occhio del mistero
olio di giara, grilli, torre saracena
nell'incendio della sera
e uscire di lampare
lentamente nel mare
bussare alle persiane di visioni
e di passi di anziani
Rubami la luna e levagli
la smorfia triste quando è piena
e ruba anche la vergine azzurra
che ci spia vestirci stanchi per uscire
fresca camicia di seta in attesa
croccante e stirata
per lo struscio e un'orzata
nel corso affollato in processione
la banda attacca il suo marciar
così va la vita.
Roube-me amor e roube-me
o pensamento de ter que se levantar
e também roube a sombra da figueira que peça
o cicalar da fofoca
que vejo branco de cal e pás
ocioçamente turbilhàr
e na boca areia de sonho
na rede do sono meridiano
que como rena
me escapa da mão.
Que è melhor suados
e a mordida é mais madura
e a fome é mais fome
e a morte é mais morte
sal e pérolas sobre a testa
lânguida mesquinha sede
beleza sugando a vontade
do céu da boca
Boca beijo de pesca
que come o silêncio
do meu coração.
Sul
fuga da alma
retorno ao sul
de mim
como você devolve ao amor
viver iluminados pelo calor de julho
pendurados ao meu viajar
andando não há outra rua de ir
que não é de andar.
Derrame-meo o mais forte e negro vinho
tálamo de arfar
olho do mistério
botija de azeite, grilos, torre de Saracen
no fogo da noite
e saída de luzes de pesca
lentamente no mar
batendo nas janelas de visões
e de passos de idosos.
Roube-me a lua e tira-lhe
a cara triste quando è cheia
e também roube a virgem azul
que espia em nós para vestir cansados para sair
camisa fresca de seda em espera
quebradiça e passada
para passeio à noite e uma cachaça
na rua movimentada em procissão
a banda ataca o seu marchar
assim vai a vida.
Disparo contra o sol
Sou forte, sou por acaso
Minha metralhadora cheia de mágoas
Eu sou o cara
Cansado de correr
Na direção contrária
Sem pódio de chegada ou beijo de namorada
Eu sou mais um cara
Mas se você achar
Que eu tô derrotado
Saiba que ainda estão rolando os dados
Porque o tempo, o tempo não pára
Dias sim, dias não
Eu vou sobrevivendo sem um arranhão
Da caridade de quem me detesta
A tua piscina tá cheia de ratos
Tuas idéias não correspondem aos fatos
O tempo não pára
Eu vejo o futuro repetir o passado
Eu vejo um museu de grandes novidades
O tempo não pára
Não pára, não, não pára
Eu não tenho data pra comemorar
Às vezes os meus dias são de par em par
Procurando agulha no palheiro
Nas noites de frio é melhor nem nascer
Nas de calor, se escolhe: é matar ou morrer
E assim nos tornamos brasileiros
Te chamam de ladrão, de bicha, maconheiro
Transformam o país inteiro num puteiro
Pois assim se ganha mais dinheiro
A tua piscina tá cheia de ratos
Tuas idéias não correspondem aos fatos
O tempo não pára
Eu vejo o futuro repetir o passado
Eu vejo um museu de grandes novidades
O tempo não pára
Não pára, não, não pára
Sparo contro il sole Io sono forte , sono per caso La mia mitraglia piena di dolori Sono il ragazzo Stanco di correre in direzione contraria senza podio o bacio di fidanzata Sono più di un ragazzo Ma se pensi che sono stato sconfitto sappi che ancora stanno rotolando i miei dadi perchè il tempo, il tempo non aspetta. Giorni sì, giorni no sopravvivere evitando il graffio della carità di chi mi detesta. La tua piscina è piena di topi le tue idee non corrispondono ai fatti il tempo non aspetta. Vedo il futuro ripetere il passato vedo un museo di grandi novità il tempo non aspetta Non ho date da celebrare a volte i miei giorni scorrono uguali alla ricerca di un ago nel pagliaio. Nelle notti di freddo è meglio non nascere In quelle calde si sceglie : uccidere o morire. E così diventiamo brasiliani ti chiamano ladro , finocchio , drogato. Trasformano l'intero paese in un troiaio perchè così si guadagna più denaro...